Thuis voor de buis in de dwangbuis

Nouja, een beeldbuis is het niet meer natuurlijk. En de dwangbuis is metaforisch, maar zo voelt het wel een beetje. Ik was altijd wel fan van een dagje thuiswerken: geen reistijd, rustig lunchen , geen gestoor tussendoor. Knap hoe snel je van mening kan veranderen over zoiets. Na een week thuiswerken stem ik voor meer werken op kantoor.

Dat werk, dat lukt wel. Maar het is zo saai. Geen aanspraak, geen slechte grappen, geen dingetjes tussendoor. Had ik misschien toch een kat moeten nemen, kun je daar als een oud kattenvrouwtje tegenaan lullen. De huidige einddatum staat op 6 april, maar die datum lijkt mij volstrekt onrealistisch.

Het wandelen helpt, of in ieder geval wat frisse lucht. Daar is er in Doorn gelukkig genoeg van.

Continue reading

It’s getting hot in here!

Ja, binnen ja, ook al is het een tent. Gelukkig is het bij ons met de zijkanten aan en een big-ass fan (big ass-fan) bij ons goed te doen. Bij tent Erno iets minder, dus die zijn officieel verkast naar buiten of onze tent. Gelukkig wordt het op zondag maar 26 graden! De inpakdag is weer een ander verhaal helaas. Dat wordt grotendeels zondag inpakken.

Vrijdag was de dag dat Mieke ons weer ging verlaten, Jord bleef nog een dagje extra. Was gezellig, tot volgend jaar natuurlijk! En als vervanging voor Mieke is ook Anneke er weer een weekend. Goede wisseling van de wacht zo.

De dag begon al ruim op tijd met voorbereiding voor het avondeten. Wat, voorbereiding? Dat is een nieuw concept voor ons, maar werkt goed! Ditmaal ging Deepa voor het eten zorgen, met hulp van een stel Tukkers. Allemaal uit het oosten dus.

Continue reading

Win Sum, Lose Sum, Dim Sum

Het weekend is voorbij, de midweek begint: tijd voor een wisseling van de wacht. Alex en Marije hebben ons na een gezellig weekendje weer verlaten. Mieke en Jord joinen ons tot en met vrijdag. Tom had een dagje Luuk op bezoek. En last minute hadden de tukkers ook nog versterkingen. Drukke boel zo!

De dag zelf was weer lekker troppisch warm. En met lekker bedoel ik je zweet je stuk terwijl je in de schaduw niets zit te doen. Dat is dan ook een precieze omschrijving van wat we op het heetst van de dag doen. Owja, en de boodschappen!

Het was ook de dag van de Super Smash Bros. Melee competitie, waar volledig Tent Erno aan meedeed. De eerste ronde kwam iedereen netjes door. De achtste finales viel Erno helaas af. Een ronde later moest ook Michiel eraan geloven. Alle hoop russte op de schouders van Mark! Die slachtte in de halve finale even een Mario af, kansloos. En toen kwam de finale! Hij wist een 2-0 achterstand om te zetten naar een gelijke 2-2, dus alles kwam neer op de decider. En daar trok hij helaas net aan het korste eind, so close! Dus een tweede plaats voor Mark en een leermomentje voor de volgende keer: net iets meer voorbereiding op andere stages en tegen andere karakters.

In de tussentijd zat de rest van de mensen aan de lunch, die tegenwoordig zo rond een uurtje of 3 plaats heeft. Yvan en Jord regelden Dim Sum! Wat iets schijnt te betekenen als three drinken. En er was geen thee, pff!

Continue reading

Österreich

Op dezelfde dag ik aan Jeroen en Jeffrey voorstelde om toch eens naar Oostenrijk te gaan, ondertussen al een vrij oud plan, stuurde mijn broer me de vraag of we niet weer eens in Zwitserland kunnen kijken. En zo vind je jezelf twee keer binnen een maand in de wonderschone alpen. Ditmaal de auto iets voller geladen en met een goede 150 kilometer extra afstand te overbruggen vonden we onszelf zondagmiddag in de stad (stadje) Kitzbühel. Hier wachtte ons een lieflijk pension aan de rand van de stad, op zo’n vijf minuten lopen van het centrum. We hadden drie kamers gereserveerd en daar kwam op locatie ineens een soort appartementje bij, inclusief keuken. Leuke bonus zo! Met een stuk schnitzel achter de kiezen, genuttigd in een restaurant dat we pas konden vinden toen we beseften hoe slecht het Duits van de Oostenrijkers is, begon de vakantie! Owja, en met wat halve liters bier. En dan heb je geen slecht uitzicht vanuit je pension!

Continue reading

Zwitserland

Het was tijd voor een weekje in de hogere sferen. En met sferen bedoel ik bergen. Samen met mijn broer was ik even een weekje in Zwitserland, specifiek in de regio Luzern. Vroeger kwamen we hier elk jaar voor de Rotsee-regatta, en het was tijd om de mooie omgeving daar weer eens een keer onder de loep te nemen. Gewapend met een Tell Pass, een kaart voor gratis toegang op bussen, boten, bergbanen en (berg-)treinen, spendeerden we 6-en-een-beetje dagen in Zwitserland, met Stans als thuisbasis.

Na een goede 800 kilometer deur-tot-deur waren we bij het hotel aangekomen. En dan heb je nog een paar uur, dus dan maar direct de berg op. De kabelbaan van de Stanserhorn lag wel 100 meter bij het hotel vandaag, dus dat was erg makkelijk. En zo stonden we een uur na aankomst op 1898 meter. Ik wou zeggen van het uitzicht te genieten, maar de top verkeerde helaas nogal in de wolken. Gelukkig was het niet koud en is de berg zelf ook in de wolken nog erg mooi om in rond te wandelen.

Het meeste uitzicht was wel onderweg naar boven en weer terug. Bij de Stanserhorn hebben ze een unieke bergbaan gebouwd: de CabriO. Moeilijk te missen want er wordt echt overal reclame voor gemaakt. Het komt erop neer dat je op de gondel in de buitenlucht kan staan, met echt een heerlijk uitzicht. Ze houden wel van hun hippe technologie die Zwitsers!

Continue reading

Sta op en isoleer meer!

Nog eenmaal hulp van mijn broer, en nog een eigen vrije dag ertegenaan, maar dan is het eindelijk zover: de nieuwe zoldervloer ligt! Het was een beste bevalling en helaas een heel stuk meer werk dan gedacht, maar klaar is klaar. Binnenkort de gote gaten opvullen met wat steenwol en de CarpetRight nogmaals verblijden met mijn verschijning, en dan vind ik het gezegend. Kunnen eindelijk die dozen die overal staan weer terug naar zolder, wat een zooi overal!

DSC_2560_1600x1071

Continue reading

Vloer episode V: De zaag slaat terug.

We zijn weer een tijdje verder, en de vloer in de eetkamer staat twee keer in de olie: klaar voor gebruik! Een week na de eetkamer is, met de nodige hulp, de vloer in de hal en voorkamer ook gelegd. De voorkamer staat al een keertje in de olie, de rest laat nog even op zich wachten. Blijft wel echt verschrikkelijk plakspul, maar blijkbaar is het nodig. En dan nu: de foto’s! Eerst de voorkamer …

DSC_2057_1600x1071

Continue reading

Vloer episode IV: Een nieuwe hoop

Vandaag was de eerste poging om de nieuwe vloer te gaan leggen. Na twee keer de wekker verkeerd gezet te hebben (ja, het is mogelijk) was het eerste wat ik op mijn telefoon zag een oranjegekleurde kaart, indicatief voor extreem weer dat ons allemaal zou vermoorden. Uit het raam gekeken bleek het eigenlijk alleen maar te gaan om een beetje sneeuw. Snel maar even naar de bakker gewandeld, want niets beters dan de eerste voetafdrukken zetten in verse, maagdelijke sneeuw. Het zijn de kleine dingetjes in het leven. Doorn zag er in ieder geval schitterend uit in het wit! En onderweg maar een enkele fietser op zijn plaat zien gaan, zo’n mini bakfiets met kindje voorin lijkt toch niet al te stabiel.

Het mooie weer hield mijn hulp voor de dag, mijn broer en oom, niet tegen in ieder geval. Al snel konden we aan de slag om te ruziën met het lamelparket. Gelukkig zijn we begonnen in de rottigste kamer, de eetkamer, met daarin twee schuine wanden en een schouw. Het helpt niet! Zo kwam ik er pas na een hele tijd achter dat mijn nieuw zaag een zak had om het zaagsel in op te vangen. Het duurde nog een extra half uurtje voor ik doorhad dat de zak een rits had, en dat het helpt als je die dicht doet. Er ligt nu een klein beetje zaagsel in de serre.

Daarnaast de standaard ‘DOH!’ momenten zoals verkeerd opmeten, verkeerd afzagen of de plank omgekeerd houden. Gelukkig zien we er de humor er wel van in! Helaas duurde het allemaal wat langer dan gehoopt, zodat de vloer na vandaag pas in 1 kamer ligt. Maar wat een vloer! Een schitterend resultaat, waarvoor ik mijn hulp ook zeer dankbaar ben! Foto’s!

DSC_2035_1600x1071

DSC_2038_1600x1071

DSC_2037_1600x1071

DSC_2036_1600x1071

Natuurlijk is er nog genoeg te doen hier, zoals het luik maken, de plakplinten op maat maken en erop lijmen, en het geheel in de olie zetten. Maar de grootste klus hier is gedaan! En volgende week op naar de volgende kamer, het gereedschap ligt al klaar.

DSC_2034_1600x1071

En als laatste nog een foto van mijn werkbank/biertafel combi. Let niet op het zaagsel!

DSC_2039_1600x1071

Oat moan!