Branden zullen we

Het is half 10 op vrijdagochtend. De temperatuur is niet onder de 25 graden geweest, en de slaap duurde toch een zeer schappelijke drie uur. Toen kwam onze aartsvijand meneer zon weer over ons waken. Ondanks dat ik maar een enkel biertje heb gedronken voelt het qua uitdroging alsof ik een zware nacht heb gehad. Had ik ook, maar dan de andere soort. Maar, het kamp staat! Dus zitten we wakker te worden met lauwe Spa blauw. Omdat we in al onze tegenwoordigheid wel de koelkast met bier, maar niet de koelkast met water aan hebben gezet. Pff! Gelukkig in de Sligro vlakbij en kunnen we zo ijsklontjes gaan halen.

De donderdagochtend begon voor mij al vroeg, zoals altijd was ik om 6 uur wakker. Op wilskracht nog een uurtje blijven liggen, en dan er maar uit. Wel een voordeel: het was nog niet zo gek warm, dus hard aan de slag. Eerst boven alles inpakken, en dan alles de auto in. Om half 9 was ik er klaar voor. Jammmer dat de opening dan nog meer 12 uur weg is. Dus dat werd binnen op de bank dutten, bij een aangename 24 graden. Oh, wat mis ik die tijd!

Rond een uurtje of drie richting Houten gereden, waar we traditiegetrouw ‘s avonds vertrekken. Om vier uur was het gros van de mensen daar ook aangekomen, en kon de bus uit Hilversum worden leeggehaald. Gelukkig was dat niet het heetste moment van de dag, en ooit, ofzo.

Omdat de bus vorig jaar nogal onverantwoord vol zat hebben we dit jaar een uitbreiding gedaan: een tweede bus! Het plan was om hierin de zware zaken te vervoeren, zodat de normale bus wat beter behapbaar zou zijn. Dit heeft deels gewerkt: samen met meer bus kwam ook meer zooi, zoals om magische redenen een steiger. Het was beter, maar misschien niet het resultaat waar ik op had gehoopt… Al die zooi moet je nog steeds meerdere keren mee sjouwen.

Henk regelt altijd eten voor ons op de avond van vertrek, en dit jaar was daarop geen uitzondering. Gerecht van de dag: Erwtensoep! Heerlijk op de dag waarop het warmterecord wederom was doorbroken.

Het werd in ieder geval goed gewaardeerd, erg lekker! En het scheelt ons zo idioot veel dat we niet ook nog eten hoeven te maken. Daarom: Bedankt Henk!

Maar dan is het nog steeds geen middernacht. Dus maar een beetje wachten tot het wat afkoelt.

Bart denkt er het zijne van.

Ineke had wel de beste uitvinding: ventilator met watervernevelaar erin. Heerlijk!

Dan tijd om even te knallen! Beide bussen zater verbazingwekkend snel vol. Kost wat zweet, maar dan heb je ook wat.

Erno had ook nog een mooie aankondiging. Officiëel was de groep LTSJ, ook bekend onder Tent Erno of De Houtenaren, maar het was tijd voor een rebranding. Als onderdeel om eerst Roel en daarna onze te stelen, zijn zij nu Black Sabotage. Met als tag natuurlijk BS. Wat een bullshit… Wel was er ook een mooie nieuwe banier geregeld. Met cameo’s van Michiel en yours truly. Straks wordt ik nog wereldberoemd met al die publiciteit!

En dan is het nog steeds geen middernacht. Dus maar beetje zitten en wachten.

En zitten en wachten.

En zitten en wachten.

Rond acht uur waren we er wel klaar mee in Houten, op naar Veghel! En een heerlijk momentje in de airco. Met opzet ook maximaal 100 gereden op de snelweg, ik had geen haast. En dan kom je op Campzone in de wachtrij te staan, waar het voor de verandering zelfs nog licht was. En wat doe je dan? Zitten en wachten!

En zitten en wachten.

En zitten en wachten.

En zitten en wachten, inclusief Tukkers.

Om 11 uur kon je inchecken en je bandje halen. Wat wederom te laat is, zeker met twee loketten open. Mark, Bart en ik stonden van onze groep nog het meest naar voren, en wij haalden middernacht net. Het was zelfs zo close dat ik een foto heb van de officiële opening, iets wat ik nog nooit heb meegemaakt. Even voor de duidelijkheid: ik sta op dit moment nog in de rij voor een bandje. Samen met de falende wachtrij voor auto’s heb ik wel eens een beter georganiseerde start gezien.

En dan mogen we eindelijk los! Met vereende krachten stonden de tenten al snel, de keuken ging zoals gepland vloeiend in elkaar, en tafels waren er in no-time! Daarna ben je wel volledig stuk natuurlijk. Met uitzondering van Soya, Jeffrey, Erwin en Casper, die zichzelf te cool vonden voor de wachtrij. Waardoor we de tenten konden opbouwen zonder hun hulp! Tijd voor naming en shaming nog, dit moet nog ergens terugbetaald worden. Misschien iets minder shaming voor Casper, die zijn motor in het zand had laten donderen, en Soya, die zijn accu leeg had getrokken met een koelkast. Maar toch, niet handig!

Uiteindelijk gaat de nacht toch snel voorbij zo. En zo stonden we om half vijf ‘s nachts kip te eten uit een Kippiepan. Briljant concept: een elektrische pan met kip. Keer drie. Goeie snack voor het slapen gaan, heerlijk! Dan nog even een snelle douche, waar verbazingwekkend genoeg een rij stond, en dan tijd om te slapen. Heel deprimerend als je gaat slapen: de zon kwam alweer op.

En dan klink ik heel negatief zo, maar dat is alleen maar het weer. Ons kamp staat, het zwaarste werk zit er weer op. Het niveau is laag, de grappen flauw, en het is tof om iedereen weer te zien en te spreken. Voor mijn medekampgenoten: welkom op Campzone 2019!

One thought on “Branden zullen we

  1. Waar is de tijd gebleven dat jullie met een paar auto’s en de Berlingo naar campzone gingen?? Volgend jaar een mobiele douche? 😊Heel veel pleieren op Campzone!!!!!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *