Een beetje fris in de zone

Een iets kortere post deze keer, want het was niet de meest spectaculair spetterende zondag ooit meegemaakt. Daarvoor was het nu gewoon weer net iets te fris. Is normaal Campzone weer teveel gevraagd? We gaan het zien!

Zondag we voor de eerste weekenders alweer het moment om te vertrekken. Wiebe, Ilona, Gijs en Deepa zijn weer terug naar huis. Bedankt voor het bezoek en de gezelligheid mensen!

Het weer betekent wel dat er echt gegamed ging worden. Wij zaten zelf weer aan de Stardew Valley, waar we het eind van de eerste zomer naderen. De geldstroom loopt steeds beter, alleen de mijn hebben we nog wat problemen mee. Gaan we nog mee verder! Naast ons waren Mark & Michiel bezig met de Rocket League Compo. Kijk ze serieus bezig zijn! Helaas niet serieus genoeg, want hoewel ze de groepsfase uitkwamen (Jeuj!) bleven ze steken in de kwartfinale (boooo!), maar toch goed gedaan.

Continue reading

Branden zullen we

Het is half 10 op vrijdagochtend. De temperatuur is niet onder de 25 graden geweest, en de slaap duurde toch een zeer schappelijke drie uur. Toen kwam onze aartsvijand meneer zon weer over ons waken. Ondanks dat ik maar een enkel biertje heb gedronken voelt het qua uitdroging alsof ik een zware nacht heb gehad. Had ik ook, maar dan de andere soort. Maar, het kamp staat! Dus zitten we wakker te worden met lauwe Spa blauw. Omdat we in al onze tegenwoordigheid wel de koelkast met bier, maar niet de koelkast met water aan hebben gezet. Pff! Gelukkig in de Sligro vlakbij en kunnen we zo ijsklontjes gaan halen.

De donderdagochtend begon voor mij al vroeg, zoals altijd was ik om 6 uur wakker. Op wilskracht nog een uurtje blijven liggen, en dan er maar uit. Wel een voordeel: het was nog niet zo gek warm, dus hard aan de slag. Eerst boven alles inpakken, en dan alles de auto in. Om half 9 was ik er klaar voor. Jammmer dat de opening dan nog meer 12 uur weg is. Dus dat werd binnen op de bank dutten, bij een aangename 24 graden. Oh, wat mis ik die tijd!

Continue reading

Noorwegen

Je zou haast kunnen zeggen ‘Nieuwe maand, nieuwe vakantie’, want ik was er weer even tussen uit. Iets langer ditmaal, een week naar Noorwegen. Van Bergen naar Bodø met de trein in mijn uppie. Genieten van het schitterende land dat Noorwegen is. Geen verhalen deze keer, die heb ik nu opgeschreven in een klein notitieboekje. Een goede manier om je gedachten even weg te schrijven, en leuk om later terug te lezen. Een beetje zoals dit blog eigenlijk.

Een collega van me gaf aan dat hij zijn aandacht er voor maximaal 50 foto’s bij kan houden. Daarom deze vakantie in 50 foto’s, de verhalen mag je er zelf bij gaan denken.

Continue reading

Hoog in de bergen

Tijd om er even tussenuit te gaan! En met recht even: dagje heenreis, drie dagen Zwitserland, dagje terugreis. Alles met de trein, dus je hoeft alleen maar met je luie reet te zitten. Deze post kort samengevat: wolken, perfect, ziek, in die volgorde. Niet optimaal, maar ik moet het er maar mee doen. Tijd voor een bergje foto’s en nutteloze verhalen!

En het eerste nutteloze verhaal begint in Houten, want blijkbaar is busvervoer in Doorn op zondagochtend niet een ding. Met een trein die om 08:30 vertrek op Utrecht Centraal kon ik kiezen uit twee opties: net te laat, of half 2 de nacht ervoor. Dus parkeren in Houten en net een stukje langer in de trein.

Continue reading

Puur natuur

De eieren zijn opgegeten, zowel de chocolade als de echte varianten, en Pasen zit er weer op. Een lang weekend die een stuk korter leek dan normaal. Dat krijg je als de dagen zich goed opvullen. Lekker eten, spelletje, meer lekker eten, tripje Limburg, nog wat meer lekker eten, verjaardag, en daarbij natuurlijk wat lekkers eten. En zo lig je propvol weer in bed aan het eind van het weekend. Allemaal heel leuk natuurlijk, dus dat is het zeker waard!

Met het te mooie weer van de afgelopen tijd kon ik goed de hort op. Met mijn ma en broer ben ik een tijdje terug wezen wandelen op het Buurserzand bij Haaksbergen. Deze plek stond als wandeling in het boekje van Natuurmonumenten, en dat stelde niet teleur. De mix tussen open grasland, oude bomen en veengebieden zagen er schitterend uit! Ik zal de foto’s daarom maar het woord laten voeren.

Continue reading

Één april! Oh wacht, vier april al?

Voor de grap heb ik maart dit jaar maar overgeslagen. Makkelijk zat, vloog allemaal voorbij! In maart kwam namelijk Too Many Bones binnen, en dat moest gespeeld worden. Anders heb ik er voor niets teveel geld tegenaan gegooid. Het is een hip co-op spel met zeer veel dobbelstenen, alles luxe uitgevoerd. En dan komt de bezorger met een stevige doos aan de deur, na een wachttijd van bijna een half jaar.

Continue reading