Intermezzo van hoog niveau

Het vorige blog sloot af met een capitulerende boom. En ik zal er eerlijk over zijn: zo heeft het best een tijdje geleden. Naast de drie boomstronken stonden er ook nog de vier palen van het oude stuk schutting. En in tegenstelling tot de planken waren die nog niet helemaal verrot. Zitten die krengen gewoon een meter de grond in! Met nul houvast natuurlijk. Ga je graven, kom je erachter dat er ondertussen bomen en struiken gegroeid hebben. Dat graaft voor geen meter, wat jammer is, want zover moest ik wel ongeveer. De meest linker paal kreeg ik er redelijk snel uit, en de andere drie hebben er nog een goede paar weken gestaan.

Tussendoor had mijn moeder namelijk ook een leuk plan bedacht. Het dak boven de bijkeuken lekt best hard, en dat helpt niet als je ook spullen in die bijkeuken wil zetten. Simpel plan: alles eraf, zorgen dat er waterdicht plaatwerk op het dak ligt, en dan alles er weer op. Makkelijker gezegd dan gedaan. Mijn broer was al een keer vriendelijk ontboden om mee te helpen, en ik werd verzocht om mee te komen helpen met de rest. Op naar ‘T Oosten!

Het dak zelf was wel een triest zooitje. Het gros van de dakpannen was stuk, en tussen de dakpannen en de bijkeuken zelf zat niets anders dan lucht en nog wat oude balken. In ieder geval wel logisch waarom het lek is…

De houten steunbalken bleven zitten, maar verder zouden zowel de dakpannen als de verrotte dwarslatten vervangen worden. Gelukkig stond mijn steiger daar nog steeds, en zo hoog is het niet, dus wel goed bereikbaar! En dan waterdichte plaat erop, tengels eroverheen en dan nog een set panlatten daarop schroeven. Goed te doen, alleen moet je wel steeds op en neer dat dak op. En sta je op een oppervlakte die niet helemaal horizontaal is. En ligt je schroefmachine/boormachine/bakje schroeven altijd net buiten bereik, natuurlijk.

Continue reading

Weg met het groen!

Achterin de tuin is het een beetje een zooitje. Een mosveld met wat gras erdoorheen. Tegels verstopt onder het mos. Overal struiken en buxussen. En dan nog hordes klimop en een paar honderd kleine berkenboompjes erdoorheen. Niet echt zo netjes als ik misschien zou willen, en meer het resultaat van niets doen dan regelmatig onderhoud.

Continue reading

Thanks for all the fish

Campzone is voorbij, de werkweek is weer begonnen. Zelfs alweer bijna afgelopen! Zoals ik gewend ben is de tijd weer voorbij gevlogen. Krijg je van al dat niets doen…

De laatste maandag is altijd een rotdag vol rijden, opruimen, rijden, opruimen, meer rijden, meer opruimen. En dan ergens omvallen in bed. Met het weer dat we eigenlijk de week ervoor wilde hebben. Droog, maar best warm voor drukke bezigheden! Ik heb dan ook niet de moeite genomen om nog extra foto’s te maken. Het Campzone fotoblog zit er weer op. En daar hoort ook een groepsfoto bij, met dank aan een van onze FA’s.

Continue reading

De laatste dag

Terwijl ik dit type vliegt de laatste dag voorbij en zit Campzone 2017 er weer bijna op. Nog 1 laatste korte nachtje en we mogen weer inpakken. Vandaar ook dit blog dat ‘s avonds al online staat: morgen is opruimen.

Vandaag begon met een nogal vreemde observatie: er stond een opblaaseenhoorn met LAM- en HMO-vlag bij de Tukkers voor de deur. Iemand is weer druk bezig geweest blijkbaar. Gelukkig kwamen de beste mensen van [Trappist] de eenhoorn mee nemen. Hoe zijn we in dit zooitje terecht gekomen?

Continue reading

Culturele verbreding

Het is alweer zaterdag, en het bleek dat Michiels voorspelling van ‘dit is de laatste bui voor de rest van Campzone’ misschien niet volledig accuraat was. Dat werd weer wegwaaien met zo af en toe een bui. Maar dat mag de pret niet drukken, want eerst konden we even lachen om de plek van Tom. Die had aan de MSAS vlag gezeten en dat had Bart niet gewaardeerd. Dus dan krijg je wat kleurig lint!

Continue reading

Weekenders!

De vrijdag is weer voorbij, het groz zit er alweer op. Tijd gaat zoals vanouds veel te hard. Maar het laatste weekend betekent ook weekenders. Dit jaar voegen Arend, Anneke en Nienke zich toe aan de gang hier in Limburg. Helaas laat het betere weer ook weer even op zich wachten. Gisteren was niet al te best, tot het ineens van een aantal druppen ging naar keiharde hoosbui. Zo is er niets, zo staan alle zeilen bol en kom je erachter dat je de tent dit jaar toch had moeten impregneren. Het lekte niet heel erg, maar toch wel wat irritant. En staat het veld een beetje blank. Gelukkig trok het snel weer weg, maar het is altijd indrukwekkend hoeveel regen er in een kwartiertje kan vallen. En met zulk weer blijf je dus maar gewoon in je tent zitten.

Continue reading

Een doodnormale donderdag

De donderdag kunnen we heel makkelijk beschrijven als een niet zo hele bijzonder donderdag. De interesse voor Factorio is wel afgelopen, die pakken we na Campzone weer op. Moeten we nog even een spel vinden voor de laatste paar dagen. En tot die tijd blijft het bij een beetje single-playeren, luieren en natuurlijk bordspellen doen.

Omdat het weer weer de matige kant opging staat de tafel weer binnen, en daar past perfect nog een potje Jamaica op.

Continue reading

Diefstal!

Wat is dat nou, diefstal? Jup, we kwamen er gisteren achter dat iemand de vlag van TukLife gejat had. Wat een geteisem! We kwam er rond een uurtje of 1 in de middag achter. Nu hebben we een aantal streamende camera’s staan en nemen die ook op. Natuurlijk net de verkeerde hoek. We konden net zien hoe iemand met een baard om kwart over 1 de vlag wegkaapt. Terwijl een berg van ons 5 meter verderop bier staan te drinken. We are officially useless. En dan hou je een gapend gat achter! Of naja, een blinde muur.

Continue reading